Quotes from Witold Gombrowicz

Niemcy przyjechali z Opatowa — rzeczywiÅ›cie wida? byÅ'o ludzi przed stajniÄ… — i, ju? apoplektyczny, popÄ™dziÅ', za nim ?ona, za nimi Fryderyk, który myÅ›laÅ' mo?e, ?e bÄ™dzie mógÅ' siÄ™ przyda?, znajÄ…c dobrze niemiecki.

Considering the bird, considering the stick, perhaps finally I'll also find out what it is with the mouths. (Why? How? What an absurdity!)

Ju? si? ?ciemnia?o, ju? prawie by?o ciemno. I wilgotno. Gdzie Fryderyk?

Wszak?e nie mog?o go tu nie by? — i nie omyli?em si? — tam, pomi?dzy wierzbami, w ich jamie, niewyra?ny, tkwi? na posterunku pod krzakami i wypatrywa?. Nie waha?em si? ani chwili. Po cichu przedosta?em si? do niego i stan??em obok, on ani drgn??, ja znieruchomia?em — a moje zg?oszenie si? na widza by?o deklaracj?, ?e ma we mnie towarzysza!

You don't understand, father," said Ludwik. "What don't I understand? What?!" "Organization." "To hell with organization! What organization?!" "The rational organization of society and of the world." Leon attacked Ludwik across the table with his bald pate: "What do you want to organize? Organize how?" "Scientifically.

A great palaver of events, unending factoids such as the croaking of frogs in the pond, mosquitoes swarming, a swarming of stars, a cloud enclosing me, obliterating me, drifting with me, the ceiling with the archipelago and the peninsulas, with dots and damp patches all the way to the boring whiteness of the window shade . .

GÅ'upota jest bestiÄ… wyjÄ…tkowÄ…, takÄ… która nie mo?e gry??, gdy siÄ™ jÄ… ciÄ…gnie za ogon.

JeÅ›li naród prawdziwie dojrzaÅ'y powinien z umiarem sÄ…dzi? wÅ'asne zasÅ'ugi, to naród prawdziwie ?ywotny musi nauczy? siÄ™ je lekcewa?y?, musi on koniecznie by? wyniosÅ'y w stosunku do wszystkiego co nie jest dzisiejszÄ… aktualnÄ… jego sprawÄ… i jego wspóÅ'czesnym stwarzaniem siÄ™...

Nie, Kancie! Twoja Krytyka, cho?by najbardziej Å›cisÅ'a i najgÅ'Ä™bsza, w siódmych potach pisana, nie wystarczy. SiekierÄ™ zÅ'ap! ZÅ'ap, mówiÄ™, siekierÄ™, wpadnij z siekierÄ… i ciach, na prawo i lewo, dzieci i kobiety, mÅ'odzie? i robotników, i w ogóle wszystkich, tak, wszystkich i wszystkich!... TÄ™pienie gÅ'upoty nie mo?e odbywa? siÄ™ tylko na papierze!

Jak mam co? do napisania, to staram si? pisa? jak najm?drzej i ?eby to by?o jak najlepsze. A to, czy ja jestem Polak podczas pisania, czy jestem Chi?czyk, to do mnie nie nale?y. Ja jestem cz?owiek i moj? robot? musz? zrobi? jak najlepiej.

perhaps one of mankind's darkest mysteries—and the most difficult—is actually the one that pertains to this "uniting" of age groups—the manner and course by which youth suddenly becomes accessible to older age and vice versa.

przecie my Swoje wychwala? musiemy, bo nas zjedz?!

But perhaps I took the serious-minded too seriously and overestimated the maturity of the mature.

Có? dziwnego zatem, ?e, przera?eni wÅ'asnÄ… sÅ'aboÅ›ciÄ… i ogromem zadaÅ", chowamy gÅ'owÄ™ w piasek i, organizujÄ…c sobie parodiÄ™ przeszÅ'oÅ›ci, uciekamy od Å›wiata w Å›wiatek?

Có? wy wiecie o triumfie, który pozwala rozkoszowa? siÄ™ wÅ'asnÄ… niedojrzaÅ'oÅ›ciÄ… i jest jednoczeÅ›nie jej wyswobodzeniem i przezwyci??eniem?

Daj mi teraz marzy?, daj - i ju? nikt nie wie, co jest realne, a czego w ogóle nie ma, gdzie prawda, gdzie zÅ'uda, co siÄ™ czuje, czego siÄ™ nie czuje, gdzie naturalno??, a gdzie sztuczno??, zgrywa i to, co powinno by?, miesza siÄ™ z tym, co nieubÅ'agane jest, i jedno i drugie dyskwalifikuje, jedno drugiemu odbiera wszelkÄ… racjÄ™ bytu, o, wielka szkoÅ'o nierzeczywistoÅ›ci.

Poniedzia?ek Ja. Wtorek Ja. ?roda Ja. Czwartek Ja. Pi?tek

Oare insuficenÈ›a,afiÈ™at? ziua în amiaza mare,setoas? de onoruri,poate fi s?n?toas? È™i oare nu trebuie s? provoace sughiÈ›uri naturii?

Gdy w domu sÄ…siadów pokazujÄ… wam z nabo?eÅ"stwem sygnet prapradziadka, wolno pomyÅ›le?, ?e tera?niejszo?? tej rodziny musi by? pod zdechÅ'ym Azorem, skoro przeszÅ'o?? tak jej imponuje.

Czasem bywa tak, ?e podziwiamy, boÅ›my przyzwyczaili siÄ™ podziwia?, a tak?e dlatego, ?e nie chcemy popsu? sobie parady. Bywa te?, ?e podziwiamy przez delikatno??, aby nie robi? przykroÅ›ci. Na wszelki wypadek doradzam: uderzmy w nich mocno aby zobaczy?, czy siÄ™ nie przewrócÄ….

It seems to me that here, accidentally, I have betrayed the greatest and ultimate secret of style: we have to know how to delight in the word. If literature generally dares to speak, it is not at all because it is certain of its truth, but only because it is certain of its delight.

Tera?niejsza my?l francuska o ?mierci jest dla mnie wyj?tkowo sztuczna, jak z reszt? wszystkie inne mementa mori. Stanowi? one jeden przyk?ad wi?cej, jak dalece my?li nasze s? nam obce. To wa?kowanie ?mierci wykazuje jedynie, ?e nie jeste?my w stanie jej zasymilowa?; albowiem ona - gdyby?my naprawd? wyczuli jej obecno?? - musia?aby odebra? nam sen i apetyt; ale nie przeszkadza nam nawet w chodzeniu do kina.

Truth does not make itself real in an abstract contest of ideas, but in a collision of persons. Being condemned to read a fair amount of books filled only with arguments, I know what truth severed from the person is: a laborious truth. And that is why I turn to you with the plea: Do not allow an idea to grow in you at the price of your personality.

surely pain, suffering are as terrible in a worm's body as in the body of a giant, pain is "one" just as space is one, indivisible, wherever it appears, it is the same total horror.