Quotes from Adam Mickiewicz

I and motherland are one. My name is Million, because for millions do I love and suffer agonies.

Ty mnie zabi?e?! - ty mnie nauczy?e? czyta?! W pi?knych ksi?gach i pi?knym przyrodzeniu czyta?! Ty dla mnie ziemi? piek?em zrobi?e? (z ?alem i u?miechem) i rajem! (mocniej i ze wzgard?) A to jest tylko ziemia!

Kto mi?o?ci nie zna, ten ?yje szcz??liwy, I noc ma spokojn?, i dzie? niet?skliwy.

Kto nie dozna? goryczy ni razu, Ten nie dozna s?odyczy w niebie.

Bo kto nie by? ni razu cz?owiekiem, Temu cz?owiek nic nie pomo?e.

Wstrzymuj?c oddech, usty chwyta? jej westchnienie. I okiem ?owi? wszystkie jej wzroku promienie.

I am the master! I stretch forth my hands, even to the skies! I lay my hands upon the stars, as on the crystal wheels of the harmonica. Now fast, now slow, as my soul wills, I turn the stars. I weave them into rainbows, harmonies. I feel immortality! I create immortality!

Serce usta?o, pier? ju? lodowata, ?ci??y si? usta i oczy zawar?y; Na ?wiecie jeszcze, lecz ju? nie dla ?wiata! Có? to za cz?owiek? - Umar?y.

Ludzie! ka?dy z was móg?by, samotny, wi?ziony, My?l? i wiar? zwala? i pod?wiga? trony.

So listen to them, heed them. Who never touch the Earth, can never be in Heaven

Pola?y si? ?zy me czyste, rz?siste Na me dzieci?stwo sielskie, anielskie, Na moj? m?odo?? górn? i durn?, Na mój wiek m?ski, wiek kl?ski; Pola?y si? ?zy me czyste, rz?siste…

?y?am na ?wiecie; lecz, ach! nie dla ?wiata! My?l moja, nazbyt skrzydlata, Nigdy na ziemskiej nie spocz??a b?oni.

Ksi?dz (wstrzymuje) Co to ma znaczy??...szalony! czy mo?na? Odbierzcie mu ?elazo, rozdejmijcie pi??cie. Jeste? ty chrze?cijanin? taka my?l bezbo?na! Znasz ty Ewangelij?? Pustelnik A znasz ty nieszcz??cie?

P?acz; lecz niestety, bole?? przypomnienia Nas samych trawi, a nic wko?o nas nie zmienia!

Nie ?am twych r?czek, niewiasto m?oda, Nie p?acz, i r?czek, i oczu szkoda. Ten, po kim p?aczesz, wzajem nie b?y?nie Okiem ku tobie, r?ki nie ?ci?nie.

Kto nie dotkn?? ziemi ni razu, Ten nigdy nie mo?e by? w niebie.

Today Gustaw has died, today Konrad was born

Kas nežino meil?s, tas tikrai laimingas Nekankins to naktys, dienos ilgesingos.

Wgryz? si? jak piekielny dym pod jej powieki I w g?owie utkwi? na wieki. B?d? jej my?li czyste przez ca?y dzie? brudzi? I w nocy j? ze snu budzi?.

Drodzy s? i widziani we ?nie przyjaciele, Gdy prawdziwych na jawie widzim tak niewiele.

O nie! nie... nie... ?eby j? zabi?, Trzeba by? troch? wi?cej ni? pierwszym z szatanów! Precz to ?elazo! (chowa) niech j? w?asna pami?? goni, (Ksi?dz odchodzi) Niech j? sumienia sztylety rani?!

?ywy, o nic przed nikim nie umia?em ?ebra?, ?ebra? lito?ci nie b?d? umar?y!

Je?li, ?a?uj?c ?mierci dobrego dziedzica, Lud zakupion? ?wiec? stawia mu na grobie, W cieniach wieczno?ci ja?niej b?yszczy si? ta ?wiéca Ni? tysi?c lamp w niech?tnej palonych ?a?obie.

Waleryjo! Ty przecie? spomi?dzy ziemianek Zazdro?ci godna! Ciebie ubóstwia? kochanek, O którym inna pró?no ca?e ?ycie marzy, Którego rysów szuka w ka?dej nowej twarzy, I w ka?dym nowym g?osie nadaremnie bada Tonu, który jej duszy brzmieniem odpowiada.